STUDIOMUNZE

When you create your art,
How you begin to do?

เวลาที่คุณสร้างสรรค์ผลงานขึ้นมาหนึ่งชิ้น
คุณเริ่มจากอะไร?

It’s relate to these term.
from “impression”
to “inspiration”
finally “innovation”
Then you can create your own art.

จาก“ความประทับใจ”
สู่“แรงบันดาลใจ”
สุดท้ายจึงกลายเป็น “การสร้างสรรค์ให้เกิดสิ่งใหม่ๆ”

From my opinion.
I believe everyone should have “inspiration” to do art

ในความคิดของเรา
เราเชื่อว่าทุกคนที่ทำงานด้านเกี่ยวกับศิลปะ
ต่างมี “แรงบันดาลใจ” ใจการทำงาน

บางคนอาจจะมาจากภาพยนตร์
บางคนอาจจะมาจากนิยาย
บางคนอาจจะมาฉากภาพถ่าย
บางคนอาจจะมาจากการ์ตูนฝรั่ง การ์ตูนดิสนีย์ มาร์เวลคอมิค

ฯลฯ

จากนั้นแรงบันดาลใจที่ได้เห็นสิ่งเหล่านั้น
จะกลายเป็นแรงผลักดันในการสร้างสรรค์งานออกมา

If it isn’t came from ‘your inspiration’,
If It’s force that make you to do so,
You feel restraint to do so.
You didn’t want to do it from your intention.
Then,the result is ‘bad’

ถ้าหากมันไม่ได้มาจาก”แรงบันดาลใจ”
ถ้าหากเป็นสิ่งที่ต้องฝืน
ถ้าหากมันเป็นสิ่งที่คุณไม่ได้อยากทำจากใจ
ผลของมันคงออกมาไม่สู้ดีนัก
It’s no useful,if it isn’t came from your inspiration
It’s no useful,If it isn’t came from you intention to do.

Is it wrong that,My inspiration is came from ‘Manga style’?
I had a dream that I can reach to them,someday.
because of that dream,
It’s motivate and make me keep walking nowaday.

ผิดหรือไม่ ที่แรงบันดาลใจของเรามาจาก “การ์ตูนญี่ปุ่น”
เรามีฝันที่สักวันอยากทำได้แบบนั้น
ถึงแม้จะเป็นเพียงฝันในวันนี้
แต่มันก็เป็นแรงผลักดันให้เราก้าวต่อไป

I agree to add national integrity in art also.
but It’s need understanding about development process.

It’s in process now
and creator need time to integral ‘Thai style’ in art.
It will make Thai comic art unique and diffent.
Then,finally It’s far apart from manga style.
and create new style which unique also.
All it’s need in this state is “time” and “understanding”
People should keep open their mind for ‘manga’ style,
and accept others perspective.

เรื่อง “เอกลักษณ์” ต้องการเวลาในการพัฒนา
ที่จะใส่เข้ามันไปในงาน
ใส่ “อย่างไร” ทำให้คนอ่านไม่รู้สึกว่าถูกยัดเยียดจนเกินพอดี
ทำให้ไม่เป็นธรรมชาติ
สิ่งเหล่านี้ เป็นสิ่งที่พวกเราที่สร้างสรรค์งาน
กำลังเรียนรู้และพัฒนาให้เป็นไทย ในแบบของตัวเอง

และตอนนี้สิ่งที่ต้องการก็คือ “เวลา” และ “ความเข้าใจ”
การยอมรับจากสังคม…..
เราคิดว่าควรเปิดใจกันให้มากขึ้น กับสไตล์การ์ตูนญี่ปุ่น
วัฒนธรรมที่แตกต่าง ที่หลั่งไหลเข้ามา
ไม่จำเป็นที่จะต้องไปต่อต้าน
เพียงยอมรับมุมมองที่แตกต่างออกไป
ว่ามันเป็นตัวเลือกหนึ่งในตลาด
ผู้บริโภค ย่อมเลือกเสพในสิ่งที่เขาพึงพอใจ
เพื่อให้เกิดการพัฒนางานแนวที่แตกต่างออกไปบ้าง
ไม่เช่นนั้น เราก็ย่ำอยู่กับที่ “กี่สิบปีมีงานแนวเดิมๆ”
ถึงเวลาหรือยังที่จะเปิดรับมุมมองใหม่ๆ
เพื่อก้าวไปสู่วันข้างหน้า?

It’s potential to development ours to international style,
style that ‘easy acceptable’ to worldwide.
Manga,is one example.

ทั้งๆที่มี “ศักยภาพ” ที่จะพัฒนางานของประเทศเรา
ให้ก้าวไปสู่ความเป็นสากล
ให้ทัดเทียมนานาอารยประเทศ
สไตล์ที่เข้าใจได้ง่าย เป็นที่ยอมรับในทั่วโลก
ซึ่ง “การ์ตูนญี่ปุ่น” เป็นเพียงแค่ตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น

From reality,
Thai artist that drawing alike ‘Manga style’
isn’t accept from some group of people.
and have compliment to them,
Why you ‘re duplicate other nationality style?
Why you’re not have your thai style integrity?

ในความเป็นจริงแล้ว
นักเขียนไทยที่วาดสไตล์คล้ายคลึงกับ”การ์ตูนญี่ปุ่น”
ไม่ได้รับการยอมรับจากคนบางกลุ่ม
และถูกครหา….ซึ่งเป็นสิ่งที่บั่นทอนกำลังใจผู้สร้างสรรค์งาน

…เช่น…
“ทำไมจึงต้องไปลอกเลียนสไตล์ของชาติอื่น?”
“ทำไมจึงไม่มีความเป็นเอกลักษณ์ไทย ไม่มีความเป็นไทยอยู่ในงาน?”

I’ve said before,for me it’s “inspiration” not “duplication”
It’s very far away from that.
I’m myself and have my style also.

สำหรับตัวเราแล้ว “แรงบันดาลใจ” ห่างจากคำว่า “ลอกเลียน” มาก
ถ้าคุณคิดที่จะพัฒนางานของตัวเอง
สิ่งที่คุณต้องยึดไว้
คือ“เอกลักษณ์ในงานของตัวเอง”

To add national integrity.
“Easy to said”,but “quite hard to do”,
just like I’ve said before.
For some creator,like me have inspiration from Manga.
It’s need time for us to develop our art.

การที่จะใส่“เอกลักษณ์ไทย”ในงาน
พูดเหมือนง่าย แต่ทำยากพอดู
ต้องใช้เวลาในการพัฒนาให้เป็นที่ยอมรับ

I think most important think for creator is…
‘People can recognize your art.’
They can remember that ‘It’s yours’.
It’s indicate that your art have ‘unique’,in amout of level.

สิ่งที่สำคัญสำหรับคนสร้างสรรค์งานด้านการ์ตูน
น่าจะเป็นการที่ “คนสามารถจำงานคุณได้” มากกว่า
แม้ไม่ดูชื่อ ก็สามารถรู้ได้ว่านั่นคืองานของคุณ
เป็นสิ่งที่บ่งชี้ว่าสไตล์ของคุณมีเอกลักษณ์
ซึ่งเป็นที่จดจำในระดับหนึ่ง

ไม่เช่นนั้นเราก็จะหลุดไม่พ้นเสียที
เพราะมัวแต่ติดกับกรอบ คำว่า “ความเป็นไทย”
จนคุณไม่สามารถกระดิกออกไปจากกรอบนี้แม้ปลายกระเบียดนิ้ว
เนื่องด้วยคุณกลัวถูกครหาว่า “ไม่มีเอกลักษณ์ไทย”
แล้วเราก็จะไปจบที่การ์ตูนไทยแนวเดิมๆแบบที่เคยสร้างกันมา
เพียงเพื่อไม่ให้โดนครหาจากคนบางกลุ่มเท่านั้นหรือ?

ทำ “สิ่งที่คุณชอบ” และยึดมั่นพัฒนาในแนวทางตนเองดีที่สุด

ถ้าหากเป็นแนว “แฟนตาซี”
เราจะสามารถแสดงความเป็นไทยออกมาอย่างไร?
เมื่อไม่มีบ้านเมือง บรรยากาศและตัวละครชื่อไทย
ถ้าคุณอยากใส่”เอกลักษณ์”และ”ความเป็นไทย”
นั่นก็เป็นการบ้านของคุณเองที่จะต้องไปคิดเมื่อเริ่มทำงาน
แต่แท้จริงแล้วมัน”จำเป็น”หรือไม่
“เนื้อแท้”และ”แก่นสาร”ที่ผู้อ่านต้องการคืออะไร?
ไม่ใช่อ่านแล้วสนุก น่าติดตาม
มากกว่าความเป็นไทยแบบฝืนๆ
ที่โดนยัดเยียดให้อย่างเสียไม่ได้หรือเปล่า?
(ยกตัวอย่างเช่น การ์ตูนไทย ฉากในเนื้อเรื่องเกิดขึ้นในไทย
แต่สภาพแวดล้อมกลับมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น เป็นต้น)

ดังนั้นจึงย้อนกลับไปบทสรุปด้านบนอีกคือ
“สุดท้ายแล้วเป็นตัวคุณเองดีที่สุด”

Creator need people ‘ understanding ‘
and not to obstruct themin development process.
..Please let it be..

ส่วนของคนผลิตและสร้างสรรค์งาน
ก็ต้องการเวลาในการพัฒนา
สำหรับคนที่ไม่ชอบ คุณสามารถเลือกบริโภคได้
แต่ปล่อยให้ผู้สร้างสรรค์งาน
มีอิสระที่จะคิด ที่จะทำบ้างก็พอ

Creator,we have heart.we are human
We need ‘encouragement’ to go on also.

เพราะในฐานะที่เป็นผู้สร้างสรรค์งาน
เป็นมนุษย์ปุถุชนเหมือนกัน
ต้องการกำลังใจในการทำงานเหมือนกัน

Especially in Thai that ‘Comic relate industry’
[include animation,game and toy]
is still in development state now.
It’sgrowing little by little.
So most important thing is.
“It’s need understanding from our society”
and accept from consumer first.

โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานในด้านการ์ตูน
กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนาอย่างค่อยเป็นค่อยไป
(สามารถขยายผลสู่อุตสาหกรรมแขนงอื่นได้
เช่น อุตสาหกรรมเกม หรือของเล่น)
สิ่งที่สำคัญคือ “ต้องการความเข้าใจจากสังคม”
และต้องการ”การยอมรับจากผู้บริโภค
ที่เป็นชาวไทยอย่างเราๆท่านๆก่อน
or It will be stop,and that’s pity…
inspite of,it’s have ‘potential’ to develop.
inspite of,there’re many talent artist in Thai
but ‘no place’ for them.

ไม่เช่นนั้นมันก็จะหยุดพัฒนา
หรือย้อนศรกลับไปเป็นแบบเดิมๆอย่างน่าเสียดาย
เหมือนยุคก่อนๆที่เคยผ่านมา
ทั้งๆที่ประเทศเรามีศักยภาพที่จะพัฒนาต่อไปได้
มีทรัพยากรบุคคลที่มีความสามารถพอสมควร
แต่ “ไม่มีที่ให้พวกเขาอยู่”
สุดท้ายคนที่รักในงานด้านการ์ตูน
ต้องระเห็จไปทำงานอื่นอย่างเสียไม่ได้
เนื่องด้วยไม่สามารถเลี้ยงตนเองให้อยู่รอดได้
เพียงแค่ทำงานการ์ตูนอย่างเดียว

Last thing I’d like to said for them is
~Do not open your eyes only,
please open your mind also~

สิ่งที่อยากจะบอกคือ
“อย่าเปิดตา แต่ปิดใจ”
เปิดใจให้กว้างยอมรับมุมมองใหม่ๆ
เพื่อให้เกิดการพัฒนากันเสียทีดีไหม?

I’m always optimism.
I really hope our Thai creator can develop their art in their way,
really hope that comic relate job will be more growing in Thailand.
and will be more stable job that can rely on in the future.

Thankyou very much.
เราเป็นคนมองโลกในแง่ดี
จึงหวังอยู่เสมอว่าคนสร้างสรรค์งานการ์ตูน
จะสามารถพัฒนางานของพวกเขาต่อไป
หวังอยู่เสมอว่างานสาขานี้จะเติบโต
เป็นที่ยอมรับและมีเสถียรภาพพอ
ที่จะดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงในอนาคต..

ขอบคุณค่ะ